Maligayang pagdating sa opisyal na website ng Pambansang Alagad ng Sining na si Virgilio S. Almario, ang makata, kritiko, tagasalin, editor, guro, at cultural manager na mas kilala bilang Rio Alma.

Paglulunsad ng UP Diksiyonaryong Filipino

Ipakikilala sa madla ang UP Diksiyonaryong Filipino sa ika-29 ng Hulyo, 3 n.h., Pulungang Recto, Bulwagang Rizal, Unibersidad ng Pilipinas Diliman. Magbibigay ng panayam si Dr. Virgilio S. Almario at Dr. Isagani R. Cruz. May 20% deskuwento ang aklat sa paglulunsad na ito, at kung di naman makadadalo, maaaring mabili ang diksiyonaryo sa National Bookstore at Powerbooks.

Rio Alma’s New Book; Bulawan Lecture Series Opens

Pebrero 16, 2010 | News & Events | 1 komento

You are cordially invited to a lecture by Dr. Zosimo Lee on 5 March, 2 PM, C.M. Recto Hall, Faculty Center, UP Diliman. Dean Lee’s lecture opens Panayam Bulawan, a series of fora on nationalism and nation building.

The lecture will be followed by the launch of “Muling-Pagkatha ng Ating Bansa” by National Artist for Literature Virgilio S. Almario, also known as the poet Rio Alma.

Konserbatismo at Patriyotismo sa 2010 Talaang Ginto

Hunyo 23, 2010 | Essays | 1 komento

MAY DALAWANG TAHAS NA konserbatibo sa magkaugnay na pinalaganap na mga tuntunin para sa “Talaang Ginto: Gawad Surian sa Tula-Gantimpalang Antonio Laperal Tamayo 2010” at mga memorandum pangkagawaran para sa 2010 Pagdiriwang sa Araw ni Balagtas. Una, ang atas sa tuntunin blg. 3 (na nakalimbag pa nang bold) na “Tanging ang mga tulang may súkat at tugma lámang ang maaaring ilahok.” Ikalawa, ang paksa ng pagdiriwang sa nagkakaisang memorandum ng DepEd, CHED, at CSC na “Diwa ni Balagtas: Karunungan at Katarungan sa Matatag na Republika.”

Sa buong kasaysayan ng Talaang Ginto, ngayon lámang iniatas na kailangang may tugma’t súkat ang mga lahok na tula. Na kung tutuusin ay isang paghihigpit laban sa mga makatang higit na mahilig tumula sa malayang taludturan. Gayunman, layunin ang Komisyon sa Wikang Filipino, ang tagapangasiwa ng timpalak at pagdiriwang, na ipagunita ang ating tradisyonal na pagtula, na palagay ko’y isang magandang adhikang konserbatibo sa panahon ngayong marami sa mga makata ang ni hindi marunong gumamit ng wastong tugma’t súkat at nakahahambal ang mga kamaliang ikinakalat sa pagtuturo ng tugma’t súkat sa mga teksbuk

Sa kabilâng dako, ang paksa ng pagdiriwang ay lagi nang konserbatibo dahil may adhikang iugnay sa diwa ni Balagtas. Maganda ang diin ngayon sa karunungan at katarungang madudukal sa pagtula ng Sisne ng Panginay. Gayunman, lumagpas ito ngayon sa taunang layuning konserbatibo dahil sa tahasang pagpupugay sa “Matatag na Republika”—isang gawaing reaksiyonaryo at higit na nagsisiwalat sa mentalidad sipsip ng tagapangasiwang ahensiya o ng kasalukuyang pamunuan nitó. Nakatakda itong mabigo sa ipinahayag na patriyotismo ng mga nagwaging tula na pawang nagsasakdal sa malubhang korupsiyon at kawalan ng katarungan sa rehimeng Gloria Macapagal-Arroyo.

Magandang pagkakataon ang pagsuri sa mga nagwagi sa 2010 Talaang Ginto upang tukuyin ang estado ng paggamit sa tugma’t súkat sa kasalukuyang pagtula. May inihahandog ding pagkakataon ang paksa ng pagdiriwang upang siyasatin ang antas at paraan ng pagpapahayag ng damdaming makabayan ng ating mga makata.

Basahin ang kabuuan…

Why Literature is Literature

Setyembre 18, 2009 | Essays | 1 komento

Or Why This Must Be Beyond the Grasp of the Obtuse Carlo J. Caparasi

(Speech Delivered at the UMPILii Congress, GSISiii Museum, August 29, 2009; read the original version in Filipino)

by Virgilio S. Almarioiv

Towards the end of An Introduction to the Critique of Political Economy, Karl Marx suddenly mentions the mysterious appeal of Greek art and epic poetry. Why do they “continue to give us esthetic pleasure and are often considered the standard and incomparable ideal” of art and literature even up to the present?

Deliberately or mentioned only in passing, this was a big anomaly Marx himself felt was present in the political economy he had constructed. It is not possible that what had been created in ancient slave society could continue to be admired in the modern capitalist state. According to Marxist analysis, the appeal of Greek art should have died together with or after the death of Greek society and civilization. And like the great thinker that he was, Marx tried to explain the problem in the succeeding chapter. He compared ancient slave society with civilization’s age of innocence and proposed that the appeal of Greek art might be equivalent to the joy we feel towards little children and our happiness in recalling times past and unrecoverable.

Basahin ang kabuuan…