Or Why This Must Be Beyond the Grasp of the Obtuse Carlo J. Caparasi
(Speech Delivered at the UMPILii Congress, GSISiii Museum, August 29, 2009; read the original version in Filipino)
by Virgilio S. Almarioiv
Towards the end of An Introduction to the Critique of Political Economy, Karl Marx suddenly mentions the mysterious appeal of Greek art and epic poetry. Why do they “continue to give us esthetic pleasure and are often considered the standard and incomparable ideal” of art and literature even up to the present?
Deliberately or mentioned only in passing, this was a big anomaly Marx himself felt was present in the political economy he had constructed. It is not possible that what had been created in ancient slave society could continue to be admired in the modern capitalist state. According to Marxist analysis, the appeal of Greek art should have died together with or after the death of Greek society and civilization. And like the great thinker that he was, Marx tried to explain the problem in the succeeding chapter. He compared ancient slave society with civilization’s age of innocence and proposed that the appeal of Greek art might be equivalent to the joy we feel towards little children and our happiness in recalling times past and unrecoverable.
Continue reading…
O Bakit Hindi Ito Maaabot ng Kamangmangan ni Carlo J. Caparas
(Talumpati para sa kongreso ng UMPIL sa GSIS Museum, 29 Agosto 2009; basahin ang salin sa Ingles)
ni Virgilio S. Almario
SA BANDANG DULO ng Isang Introduksiyon sa Kritika ng Ekonomiyang Politikal ay biglang nabanggit ni Karl Marx ang mahiwagang halina ng sining at tulang epiko ng mga Griyego. Bakit daw “patuloy na nagdudulot sa atin ng kasiyahang estetiko ang mga ito at sa ilang pagkakataon ay itinuturing na isang sukatan at mahirap mapantayang ideal” hanggang sa kasalukuyang sining at panitikan?
Sinadya man o binanggit lamang, si Marx mismo ang nakadamá sa isang malaking anomalya sa binuo niya noong ekonomiyang politikal. Hindi dapat mangyari na ang likha sa panahon ng sinaunang lipunang alipin ay patuloy na umakit ng paghanga sa modernong lipunang kapitalista. Alinsunod sa pagsusuring Marxista, dapat sanang namatay ang pang-akit ng sining ng mga Griyego kasabay o pagkaraan ng pagkamatay ng lipunan at sibilisasyong Griyego. At tulad ng isang dakilang palaisip, sinikap ipaliwanag ni Marx ang binanggit na problema sa kasunod na talata. Ikinompara niya ang sinaunang lipunang alipin sa yugto ng kamusmusan ng sibilisasyon at ipinanukalang ang bighani ng sining Griyego ay maitutulad sa katuwaang dulot ng musmos sa atin at sa kaligayahan nating gunitain ang isang yugto ng ating búhay (ang kamusmusan) na hindi na magbabalik.
Continue reading…